<?xml version="1.0"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://www.akwarium.net.pl/w/skins/common/feed.css?303"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
		<id>http://www.akwarium.net.pl/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Ichtiosporidioza</id>
		<title>Ichtiosporidioza - Historia wersji</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.akwarium.net.pl/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Ichtiosporidioza"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.akwarium.net.pl/w/index.php?title=Ichtiosporidioza&amp;action=history"/>
		<updated>2026-05-09T04:23:28Z</updated>
		<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.19.0</generator>

	<entry>
		<id>http://www.akwarium.net.pl/w/index.php?title=Ichtiosporidioza&amp;diff=2968&amp;oldid=prev</id>
		<title>Hodowlaniec: Nowy artykuł (na podstawie źródła, którego jestem pierwszym autorem)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.akwarium.net.pl/w/index.php?title=Ichtiosporidioza&amp;diff=2968&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2010-12-28T20:34:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Nowy artykuł (na podstawie źródła, którego jestem pierwszym autorem)&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;'''Ichtiosporidioza''', '''ichtiofonoza''' (''ichthyosporidiosis''). Niebezpieczna, grzybicza choroba ryb wywoływana przez pasożytniczy grzyb ''Ichthyosporidium hoferi'' (''Ichthyophonus hoferi''). Występuje zarówno w wodach słodkich jak i słonych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Wstęp ==&lt;br /&gt;
Początki identyfikacji choroby i powodującego ją patogenu sięgają początków XX wieku. W roku 1905 pasożyt został zidentyfikowany u ryb morskich i został nazwany ''Ichthyosporidium gasterophilum''. W roku 1911 został zaliczony do grzybów i nadano mu nazwę ''Ichthyophonus hoferi''. Atakuje najczęściej narządy wewnętrzne, rzadziej skrzela, mięśnie czy skóra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Etiologia ==&lt;br /&gt;
Grzyb ''I. hoferi'' tworzy owalne lub kuliste plazmodia wielkości 6-20 µm (młode) oraz do 110-210 µm u osobników starszych. Przybiera różne formy w wyniku zdolności do przystosowania się do różnych zmian zachodzących w danym środowisku. Ichtiosporidioza występuje najczęściej u ryb ozdobnych w hodowli akwariowej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Cykl rozwojowy ==&lt;br /&gt;
Cały cykl rozwojowy zachodzący w tkankach chorej ryby przebiega w postaci czterech faz rozwojowych, podobnych jak u [[Kulorzęsek|kulorzęska]]. Stadium spoczynkowe czyli [[cysta]] jest formy kulistej, posiadającej żółto-brązową otoczkę o średnicy 110-210 µm. Takie stadium jest często „otaczane i więzione” różnymi komórkami obronnymi gospodarza. Jest to następstwo reakcji obronnej organizmu. Większe skupiska cyst w narządach tworzą dość duże guzki widoczne niekiedy nawet gołym okiem (średnica nawet do 2 mm).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Forma spoczynkowa lub przetrwalnikowa przekształca się w ameboidoblast zawierający liczne jednokomórkowe [[ameboid]]y. Otoczka ich ulega strawieniu, następnie ameboidy wydobywają się do przewodu pokarmowego. Stadium wędrujące ma postać [[plazmodium]] (niekiedy zwanego [[endokonidium]]). Jest kształtu kulistego lub owalnego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oprócz tego można wyróżnić tzw. cysty przetrwalnikowe, zdolne do przetrwania przez dłuższy czas w środowisku niesprzyjającym, zachowując swą zdolności do inwazji.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Po zjedzeniu takich cyst (np. narządy wewnętrzne, części mięśni innych ryb, zwierząt) w jelicie nowej ryby z tych cyst uwalniają się tzw. [[ameboblast]]y. Po rozerwaniu się otoczki na zewnątrz wydostają się spory, które poprzez błonę śluzową w przewodzie pokarmowym dostają się do układu krwionośnego a następnie tą drogą do różnych innych narządów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gdy już osiedlą się w nowym żywicielu, spory te otaczają się błoną a następnie powstają [[plazmodia]] (wielkości 200 µm – 1,5 mm) otoczone gromadą małych, potomnych. W strzępkach kiełkującej tam grzybni powstają tzw. [[endospory]], które po uwolnieniu się dają początek nowym cystom. Spory te są również zdolne do migracji i mogą „kiełkować&amp;quot; w coraz to nowych miejscach atakując nowe narządy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Źródła infekcji ==&lt;br /&gt;
Droga zarażenia się ryby tym grzybem jest najczęściej drogą poprzez układ trawienny. Narządy atakowane przez tego grzyba to najczęściej: wątroba i nerki, rzadko w mięśniach. Obecność tego grzyba stwierdzono również w śledzionie, sercu, skrzelach, mózgu, tkance nerwowej oka, gonadach i w skórze właściwej. Przyczyną zakażenia może być również &amp;quot;żywy pokarm&amp;quot; widłonogi, oczlik , lub np. dafnia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Spory grzyba ryb są bardzo oporne na niekorzystne warunki. W trudnych warunkach mogą przeżyć nawet przez 6 miesięcy. Są za to bardzo wrażliwe na wysoką (powyżej 20°C) jak i na niską temperaturę (poniżej —10 °C).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Choroba ==&lt;br /&gt;
Ichtiofonoza może mieć przebieg ostry lub przewlekły w zależności od temperatury. Im wyższa, tym szybszy rozwój grzyba i choroby. W większości przypadków choroba ma charakter wolno rozwijającej się postaci. Może trwać długo, zatem straty w hodowli mogą być duże.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Objawy kliniczne (rozpoznawanie) ==&lt;br /&gt;
Objawy kliniczne mogą być bardzo niewyraźne. W diagnozie należy wziąć pod uwagę posocznicę, jak też należy wykluczyć inna groźna chorobę mykobakteriozę, dającą bardzo podobne objawy. Pewną diagnozę można dopiero postawić po badaniach mikroskopowych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pierwsze objawy następują zwykle po ok. 14 dniach od momentu dostania się do przewodu pokarmowego ryby inwazyjnych form. Chore ryby w hodowli akwariowej gromadzą się w kątach akwarium. W początkowym okresie mogą występować tylko ciemne plamki na skórze lub też ściemnienie całego ciała.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ryby są osłabione i zobojętniałe. Stopniowo chudną, podczas pływania występują zaburzenia ruchu i równowagi. Ryby kołyszą się lub poruszają się &amp;quot;skokowo&amp;quot;. W przypadku osadzenia się w oczodole następuje jego wysadzenie, wytrzeszcz oka i następnie jego zniszczenie. Przy ataku na skrzela ryby mogą wykazywać objawy przyduchy (duszenie się).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przy inwazji na powłoki zewnętrzne występuje charakterystyczna szorstkość łusek (spowodowana obecnością drobnych guzków w skórze), postrzępienie oraz martwica płetw. W końcowej fazie choroby całe ciało może być przerośnięte workowatą grzybnią z wystającymi na zewnątrz kulistymi cystami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W miejscu gdzie powłoki zewnętrzne ulegają uszkodzeniu obserwuje się niekiedy wtórną inwazję [[Pleśniawka|pleśniawki]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Płetwa|Płetwy]] chorych ryb są blade o pofałdowanych lub lekko postrzępionych brzegach. Z trudnością przychodzi im utrzymanie normalnej pozycji, gdyż koniec ciała stale unosi się ku górze tak, że często ryba tracąc równowagę „koziołkuje przez głowę”. Mając duże trudności w pływaniu często opada na dno zbiornika.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Zwalczanie ==&lt;br /&gt;
Profilaktyka ichtiosporidiozy w gospodarstwie hodowlanym jest dość trudna ze względu na łatwość wprowadzenia powtórnej inwazji wraz z rybami i częściami podawanymi jako pokarm.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W hodowli akwariowej ryby chore należy izolować od zdrowych, padłe ryby natychmiast odławiać i najlepiej spalić. Częste sprowadzanie nowych ryb bez odpowiedniej kwarantanny stwarza duże niebezpieczeństwo zawleczenia tej choroby.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Leczenie ==&lt;br /&gt;
Leczenie ichtiosporidiozy nie należy do łatwych. Dobre wyniki można jedynie otrzymać w przypadku wczesnych objawów chorobowych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W akwarystyce leczenie chorych ryb jest możliwe za pomocą środka [[Phenoxethol]] (2-phenoxyethanol). Środek ten może być podawany rybom do pokarmu, można też dać go bezpośrednio do wody akwariowej. Sporządza się go z 1% roztworu tego środka dodając 10-20 cm3 tego roztworu na 1 l wody (przez okres ok. 5 dni). Równocześnie rybom należy podawać karmę suchą, namoczoną w 1% roztworze Phenoxetholu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Drugim środkiem leczniczym o podobnym działaniu jest [[para-chloro-phenoxethol]]. Lek ten podaje się w ilości 50 cm 3 1 % roztworu na 1 litr wody.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kąpiel lecznicza (2 dni) w obu przypadkach w temperaturze powyżej 25 °C.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[penicylina]] w postaci kąpieli, ewentualnie podawana z karmą. &lt;br /&gt;
* [[nystatyna]] (1 tabletka / 50 litrów wody) przez około 4 dni. &lt;br /&gt;
* [[chloromycetyna]] – 1 g antybiotyku na 1 kg paszy &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Profilaktyka ==&lt;br /&gt;
*Całe akwarium dezynfekować [[Ichtiosane]]m, [[Trypaflawina|trypaflawiną]] ([[akryflawina]]). &lt;br /&gt;
*Podłoże należy wymienić na nowe, w innym przypadku wygotować. Zbiornik dezynfekować 3% roztworem [[Chloramina|chloraminy]]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Zapobieganie powstawania choroby ==&lt;br /&gt;
*Zapobieganie zbyt gęstej obsady w akwarium. &lt;br /&gt;
*Usuwanie resztek pokarmowych i psujących się części roślin. &lt;br /&gt;
*Właściwa pielęgnacja zbiornika (akwarium) – stwarza możliwość utrzymać rybom jak największą odporność. &lt;br /&gt;
*Odkażanie nowego pokarmu, żywa karma (np. dafnie) pochodząca z &amp;quot;niepewnych&amp;quot; zbiorników. &lt;br /&gt;
*Kwarantanna nowonabytych ryb &lt;br /&gt;
*Zamrażanie pokarmu jeśli pochodzenie jego jest niepewne, (trzymany w temperaturze niższej od -10°C eliminuje grzyba). &lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
== Zobacz też ==&lt;br /&gt;
[[Choroby ryb akwariowych]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
== Bibliografia ==&lt;br /&gt;
*H. Jakubowski, J. Ring. Ryby w akwarium. ISBN 83-02-03493-2 &lt;br /&gt;
*Maria Prost 1989. Choroby ryb. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa. ISBN 83-09-01335-3 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Źródło ==&lt;br /&gt;
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Ichtiosporidioza Wikipedia (jestem pierwszym autorem)]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Choroby ryb]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Hodowlaniec</name></author>	</entry>

	</feed>