"Tęczanki są rybami o tzw. tarle ciągłym, tzn. w okresie tarła składają codziennie (najczęściej rano tuż po zapaleniu światła) odrobinę ikry, która rozrzucona w kępach roślin lub luźno zwisających korzeni (np. Microsorum pteropus - Mikrozorium skrzydlate) przyczepia się do nich. Ikrę tą można następnie przenieść do innego zbiornika i w ten sposób dochować się narybku. Proces ten często odbywa się bezwiednie. Często przenosząc rośliny z jednego zbiornika do drugiego niechcący przenosiłem również ikrę. W trakcie tarła samce mają naprawdę imponujące ubarwienie, pływają z napiętymi płetwami. Barwy na ich ciele często migoczą zmieniając swą intensywność kilka razy na sekundę. Starają się przyciągnąć uwagę samic i zwabić ją w kępę roślin. U wielu gatunków tęczanek w czasie tarła, na grzbiecie samca pojawia się jasny pas biegnący od pyska do płetwy grzbietowej. Ikra złożona w zbiorniku ogólnym jest często zjadana. Chcąc więc uzyskać większą ilość czystego genetycznie narybku, należy do tarła przeznaczyć osobny zbiornik, w którym parametry wody są takie same jak w akwarium ogólnym. Temperaturę wody ustalamy na ok. 28 0C. Może być to zbiornik pozbawiony podłoża, ale koniecznie musi być wyposażony w dobry system filtracyjny. Jako substratu dla ikry można użyć roślin pływających o silnie rozwiniętych systemach korzeniowych - Ceratopteris sp - Różdżyce (popularne paprotki)., Pistia stratiotes - Pistia (Topian osokowaty), lub wykonanego z włókien syntetycznych pompona o długości ok. 30 cm. Ilość nitek pompona nie powinna być zbyt duża. Zupełnie wystarcza 10 - 16 szt. Pompon przyczepiamy do kawałka styropianu i pozwalamy mu swobodnie unosić się w wodzie. Do tak przygotowanego zbiornika wpuszczamy wybraną parę lub lepiej grupę tęczanek. Rozród grupowy jest bardziej zbliżony to naturalnego. Zwykle po zadomowieniu, które trwa ok. 1 - 2 dni ryby przystępują do tarła. Samce starają się zaimponować samicom demonstrując przepiękne ubarwienie, pływają nerwowo w okolicach wcześniej wybranego rejonu tarliskowego. Jeżeli samica zaakceptuje te zaloty, wpływa do "miejsca poczęcia". Tuż za nią podąża samiec. W momencie złożenia ikry, ryby stykają się brzuchami. Uwalniana wtedy ikra przyczepia się do substratu. Zarówno w przypadku pompona jak i roślin codziennie wymieniamy substrat na nowy, a ten z ikrą przenosimy do zbiornika lęgowego. Uchronimy się w ten sposób ikrę przed zjadaniem przez tarlaki. Ikrę wraz z substratem umieszczamy w specjalnym zbiorniku lęgowym, w którym parametry wody są identyczne z tymi w zbiorniku tarliskowym. Wielkość takiego zbiornika jest zależna od rozmnażanego gatunku jak i od przewidywanej ilości narybku. Np. 100 szt. narybku M. beosemani można podhodować do rozmiarów ok. 1 cm w 5 litrowym zbiorniku przy ok. 20% stratach, natomiast w przypadku 20 szt. narybku w M. fluviatillis w takich samych warunkach straty mogą sięgać 70%"
to znalazłem pod linkiem:
http://www.akwa-mania.mud.pl/archiwum/akw/numery/4_00/tekst/3.htmlmam nadzieję, że się przyda
