Akwarystyka - Forum Akwarystyczne Wodnego Swiata

Czy ktoś az was ma taką rybką która nazywa się półdziubek? Jeśli tak to powiedzcie coś blizszego o tej rybce. :P

jak chcesz to mogę ci napisać cały artyktuł o poldziubkach karłowatych z magazynu "Naszego Akwarium", chcesz ?

Oczywiście, ze chcę :!:  :lol:

poczekaj do wieczora bo coś teraz nie mogę a pisanie tego artyktułu zabiera mi mnóóóstwo czasu, wieczorkiem napiszę ;)

Obiecanki cacanki, narobiłeś nadziei małej Danusi  :evil:

hehe, sorki, wczoraj musiałem się uczyć Fizę :? obiecuję że na 100% napisze po poludniu ...

Poczekamy, zobaczymy... :wink:

Napisałem 1/4 artyktułu ... a macie i wieczorem dam wam więcej :)

PÓŁDZIOBEK KARŁOWATY - żyworódka inna niż wszystkie (Dermogenys pusillus)


WYSTĘPOWANIE W NATURZE, CECHY MORFOLOGICZNE I USPOSOBIENIE


W naturze półdziobki karłowate spotykane są w wodach słodkich i słonawych Azji południowo-wschodniej (tajladia, Malezja, Indonezja). Potrafią tam się przystosować się do niemal każdych warunków środowiskowych i spotykane są w wielu typach wód o skrajnie różnej czystości (od krystalicznych potoków po zamulone stawy i kanały miejskie). Cialo póldziobka jest silnie wydłużone podobnie jak i nieruchoma dolna szczęka. Szczęka górna jest znacznie krótsza, ruchoma i bardzo giętka, co ułatwia rybie sprawne zdobywanie pokarmu. Pletwy grzbietowa i ogonowa znajdują się w tylnej części ciała, co podobnie jak u naszego rodzimego szczupaka (Esox lucius) umożliwia wykonywanie blyskawicznych ruchow w celu pochwycenia ofiary, póldziobki bowiem, jesli tylko mają kutemu okazję, zapamietale poluja na owady i małe rybki (głównie narybek). Samce sa nieco mniejsze (5-6 cm) od samic (7cm), szczuplejsze w partii brzusznej i mają czerwoną plamkę na płetwie grzbietowej. Samce wykazują ponadto dość silny terytorializm i zaczepność wobec rywali. Walki między nimi są niekiedy zaciekłe, choć przeważnie niegroźne. Właśnie stąd wzięła się potoczna angielska nazwa tego gatunku - Wrestling  ( =zapasy)  Halfbeak (=półdziobek). W akwarium póldziobki zamieszkuja warstwę przypowierzchniową. Są to doskonali skoczkowie, dlatego zbiornik powinien być zawsze szczelnie przykryty. Ryby tego gatunku czesto wykazują znaczna płochliwość. Przestraszone moga w panice powaznie się zranić lub nawet zabić, uderzając o szyby akwarium. Najczęstczemu uszkodzeniu (złamaniu) ulega własnie wspomniana dolna szczęka, która co prawda zrasta się dość szybko, ale często pod mniejszym lub większym kątem, co niekiedy doprowadza do jej poważnych deformacji, utrudniających zdobywanie pokarmu, a czasem wręcz nieumożliwiających dalsze życie.

Świetne informacje - dziękuję . Z tego wynika,że są dość odporne. Widziałam je w zoologu są super - facio powiedział, że spokojne bardzo mi się spodobały są srebrne, cieniutkie jak rureczka, wprost kapitalne. Był tylko jeden problem były z brzankami i tych brzanek zdechło kilka sztuk właśnie unosiły się na powierzchni wody. Nie wzięłam zatem tych dziubków choć miałam ogromną ochotę. Na następny dzień jeden półdziubek w sklepie już nie żył. sprzedawca nie wiedział czemu. Kiedy przeczytałam jak jest odporny na zmiany wody to tylko jedno mi przyszło do głowy - pewnie się zabił o szybę :?:  :roll:  :(

to jeszcze nie wszystko, wiecorem dam cos więcej ;)

No i nie wiem komu dałeś cos wieczorem??? :lol:

Hiehiehie, drugie oblicze Raffiego, chodzi nocami i rozdaje coś kobietom :)

hihi...ciekawe której kobietce... :lol:  :wink:

cichooo :>


a misz masz

PÓŁDZIOBEK KARŁOWATY - żyworódka inna niż wszystkie (Dermogenys pusillus)


WYSTĘPOWANIE W NATURZE, CECHY MORFOLOGICZNE I USPOSOBIENIE


W naturze półdziobki karłowate spotykane są w wodach słodkich i słonawych Azji południowo-wschodniej (tajladia, Malezja, Indonezja). Potrafią tam się przystosować się do niemal każdych warunków środowiskowych i spotykane są w wielu typach wód o skrajnie różnej czystości (od krystalicznych potoków po zamulone stawy i kanały miejskie). Cialo póldziobka jest silnie wydłużone podobnie jak i nieruchoma dolna szczęka. Szczęka górna jest znacznie krótsza, ruchoma i bardzo giętka, co ułatwia rybie sprawne zdobywanie pokarmu. Pletwy grzbietowa i ogonowa znajdują się w tylnej części ciała, co podobnie jak u naszego rodzimego szczupaka (Esox lucius) umożliwia wykonywanie blyskawicznych ruchow w celu pochwycenia ofiary, póldziobki bowiem, jesli tylko mają kutemu okazję, zapamietale poluja na owady i małe rybki (głównie narybek). Samce sa nieco mniejsze (5-6 cm) od samic (7cm), szczuplejsze w partii brzusznej i mają czerwoną plamkę na płetwie grzbietowej. Samce wykazują ponadto dość silny terytorializm i zaczepność wobec rywali. Walki między nimi są niekiedy zaciekłe, choć przeważnie niegroźne. Właśnie stąd wzięła się potoczna angielska nazwa tego gatunku - Wrestling  ( =zapasy)  Halfbeak (=półdziobek). W akwarium póldziobki zamieszkuja warstwę przypowierzchniową. Są to doskonali skoczkowie, dlatego zbiornik powinien być zawsze szczelnie przykryty. Ryby tego gatunku czesto wykazują znaczna płochliwość. Przestraszone moga w panice powaznie się zranić lub nawet zabić, uderzając o szyby akwarium. Najczęstczemu uszkodzeniu (złamaniu) ulega własnie wspomniana dolna szczęka, która co prawda zrasta się dość szybko, ale często pod mniejszym lub większym kątem, co niekiedy doprowadza do jej poważnych deformacji, utrudniających zdobywanie pokarmu, a czasem wręcz nieumożliwiających dalsze życie.

PIĘLĘGNACJA I ZYWIENIE
Idealne do chowu i hodowli półdziobków sa zbiorniki długie i płytkie. Niektórzy hodowcy zalecają aby boki i tył były oklejone tapetą (o raczej ciemnuch barwach) lub czarnym papierem, co zapobiega uderzaniu o szybę i łamaniu szczęki dolnej. Inni montuja od wewnątrz rozmaite tła. Ze względu na specyficzny behawior, delikantość, a także wygląd zewnętrzny najlepiej, moim zdaniem, trzymać półdziobki w jednogatunkowych akwariach,. Dopuszcza się wszakże obecność niektórych spokojnych gatunków dennych, np. kirysów, zbrojników czy piskorków, które zajmując skrajnie odmienną strefę w zbiorniku, będą doskonale go wypełniać i dobrze komponować. Także inne łagodne gatunki pływające w środkowej warstwie wody nie powinny kolidować z półdziobkami, choć mogą zostac przez nie pożarte, jeśli będą zbyt małe. Zbiornik powinien być ustawiony w takim miejscu, które zapewniałoby co najmniej kilkugodzinną operacje promieni słonecznych. Jest to ważne  z uwagi na fakt, iż półdziobki chronicznmie w niewoli cierpią na brak witaminy D, której synteza odbywa się w ogranizmie pod wpływem promieni słonecznych. W naturze, z racji zamieszkiwania strefy przypowierzchniowej ryby te w ciągu dnia wystawione są na ich stale działanie, natomiast w warunkach sztucznych często jest to wręcz niemożliwe i doprowadza do wystapienia niedoborow tej witaminy. Ponad polowa powierzchni wody powinna byc przykryta przez roślinność pływającą. Umozliwia ona  m.in. schronienie się narybkowi w przypadkum gdyby do porodu doszło w ajwarium ogólnym, a także słabszym samcom, które przegrały potyczki z silniejszymi. Wedlug naszych upodobań obsadzamy roślinnością dno akwarium, przy czym najlepiej chyba przezentują się w tym wypadku rozmaite gatunki zwartek i żabienic. Optymalna temperatura wody to 26-27C, choć odpowiednio przywyczajone półdziobki dobrze znoszą również cieplotę niższa o kilka stopni. Najepiej tolerowany odczyn to obojętny lub lekko zasadowy (pH 7,0-7,4). Twardość wody w zasadzie nie ma znaczenia. Podmiany wody sa wskazane, ale nie częsciej niż raz w tygodniu (10-15%). Póldziobki są wrażliwe na nagłe zmiany pH, dlatego tez dolewana woda musi być pod wzgledem odczynu idetyczna z tą w akwarium. Wskazany jest dodatek soli kuchennej niejodowanej w ilości 1 łyżeczki od herbaty na 10l. wody. Hodowcy amerykańscy stosują jeszcze wieksze zasolenie, dodając nawet 3 łyżeczki NaCI na 10l, Wtedy mogą się pojawić klopoty z niektórymi gatunkami roślin, dla których takie zasolenie będzie zdecydowanie zbyt wysokie. Inni akwaryści dementują powyższe zalecenia i z powodzeniem chowają i rożmnażają póldziobki w wodzie bez dodatku soli kuchennej. Najwyraźniej ryba ta w rzeczywiście dobrze radzi sobie w wielu różnych środowiskach. Żywienie dorosłych osobników powinno byc oparte na pokarm zywych, jakkolwiek równiez też gotowe (np. dobre karmy platkowe) są chętnie zjadane. Za najbardziej przez półdziobki preferowane wuznać nalezy owocowe muszki, larwy i postacie  dorosłe komarów, szklarki, artemię, mszyce itp. Hodowcy amerykańścy zwracają uwagę, iż pokarmem który podwyższa zdolności reprodykcyjne ryb sa mrówki (ale uwaga, bo w Polsce niektore gatunki tych owadow sa pod ścisłą ochroną!). Urozmaicone żywienie na niebagatelny wpływ na zdrowie samicy i jej zachowanie w stosunku do potomstwa. Przede wszystkim stosując pełnowartościowe i najwyższej jakości karmy, w znacznym stopniu zostaje żażegnane ryzyko poronień, które u tego i pokrewnych gatunków zdarzają się nader czesto. Ponadto samica wykazuje znacznie mniejsze przejawy kanibalizmu w stosunku do swego poromstwa, gdy jest stale karmiona pokarmem. Półdziobki powinno się wyławiać za pokocą szklanych fajek lub płytkich miseczek (w czasie przenoszenia oslonietych od góry siatka), gdyż w tradycyjnej siatce delikanta szczeka dolna moglaby łatwo uleć uszkodzeniu.


ROZRÓD - ŻYWORÓDKA Z GÓRNEJ PÓŁKI
półdziobki sa żyworodne. Samiec za pomocą narządu kopulacyjnego - andropodium - wprowadza nasienie do dróg rodnych samicy. Ciąża trwa przeciętnie 5-7 tyg. Po tym czasie samica rodzi 10-30 młodych (najczęsciej kilkanaście sztuk). Jednakże  w przeciwieństwie do wielu innych gatunków żyworódek hodowla półdziobków wcale nie nalezy do łatwych, czestym problemem występującym w ich rozrodzie sa bowiem zdarzające się nagminnie poronienia. Dlatego też cieżarną samicę nalezy przenosić do kotnika zaraz po zauważeniu u niej pierwszy oznak kotności. Dużym błędem jest jej przenoszenie jej w ostatniej fazie , gdyż z  powodu stresu wiele samic reaguje poronieniami, co objawia się wydalaniem jeszcze niedorozwiniętych i niezdolnych do samodzielnego życia plodów (choć znajdujących się już w koncowym stanium rozwoju). Inną przyczyną wydalania całkowicie lub częściowo martwych płodów jest brak w diecie określonych witamin, zwłaszza witaminy D. Dlatego też samice hodowlane muszą mieć bezwzględnie zapewniony stały dostęp do promieni słonecznych. Absolutnie nieprzytadne w hodowli tego gatunku sa koszyczki porodowe szeroko stosowane przy rozmnażaniu wielu gatunków ryb żyworodnych, samice często bowiem łamią sobie w nich dolna szczękę, a ponadto stres związany z organiczeniem powierzchni zywiowej jest tak duży, że wywołuje poronienie. Samicę znajdującą soę we wczesnej fazie ciąży najlepiej przenieść do obszernego (długiego i szerokiego) kotnika z niskim poziomem wody (do 10 cm) i powierzchnia zapelnioną (najlepiej po bokach) pływającą roślinnością (rzęsa drobna, wgłebka, paprocie, pęki wywłócznika, moczarki itp.) W zasadzie najlepsze sa zbiorniki w których zazwyczaj hoduje się żółwie wodne, tj. kwadraty o bokach 30-40 cm, a także duze plastikowe miski przykryte plastikową siatką o drobnych oczkach lub zwykłą ściereczką. Woda powinna mieć temp. 28C a optymalny jej odczyn 7,2. Dodatek jednej płaskiej łyżeczki soli kuchennej na każde        10 l. wody jest wskazany. Po wykocie samice ostrożnie przenosimy do akwarium macierczystego, gdyż pozostawiona może w krótkim czasie pożreć mlode. Po odbyciu kilku porodów z rzędu niektóre samice (nie jest to regułą) przechodzą w stan pewnego wyciszenia płciowego, który może trwać nawet kilka miesięcy. W tym czasie nie rodzą one młodych. Wielu hodowców którzy regularnie rozmnażają półdziobki stanowczo zaprzecza doniesieniom z literatury, jakoby w drugim miocie rodziły tylko martwe młode, a w kolejnych odsetek zamarych zarodkow stale wzrastał. Kluczem do sukcesu w pomyślnym rozmnażaniu tego gatunku jest bez watpienia właściwa pielęgnacja i żywienie.


WYCHÓW NARYBKU
Narybek jest spory, mierzy bowiem nieco poniżej 1 cm dł.. poczatkowo jego karmienie wcale nie jest łatwe, gdyż przyjmuje tylko pokarm blisko powierzchni wody. Dlatego też , aby ulatwić rybkom jego pobieranie, odchowuje się je przy niskim poziomie wody (7-9cm). Młode najlepiej karmić naupliusami artemii. Mozna także podować artemię mrożoną (ryby często biorą ją prosto z np. pęsety). Po kilku  dniach jedza już drobny zooplakton oraz łapczywie rzucają soę na muszki owocowe i mszyce. Wysokiej jakości płatkowe pokarmy firmowe, unoszące się na powierzchni wody także sa chętnie przyjmowane. W literaturze znalazłem opis czeskiego hodowcy, który karmił młode granulatem dla narybku pstrąga, twierdząc, że to była jedyna sucha karma, która półdziobki pobieraly.


;)

:shock: Raffy, jestem pełna podziwu!

Gratulacje Raffy...taki dłuuuugi artykuł :D

no brawo brawo, obyś tylko lekcje zdążył odrobić ;)

ba, artyktuł napisalem po pracach domowych :P

Nawet w internecie takich danych nie ma. Dzięki bardzo :!:  :evil:

no bo warto kupować magazyn "Nasze akwarium" ;P

Ale numer cały wielki artykuł o półdziubkach jest w zakładce RYBY na tej właśnie stronce na której siedzimy na forum. Znajdują się pod hasłem Różnoszczęke.
Oj szukajcie a znajdziecie :!:  :!:  :!:

Oj Danutko tyle się Raffy napocił dla Ciebie nad artykułem  :wink:

Heh, 'jajca jak berety' :D  :D  :D

?????

pisałem aktyktuł własnorecznie robione  :evil:  i zadnegho skopiowania... podaj mi link do tego

EDIT: jak nie wierzycie to kupcie magazyn akwarium nr 57 i tam wszystko przepisałem

Raffy nikt nie mówi, że coś kopiowałeś...poprostu namęczyłeś się sporo (wielkie brawa) a artykuł o półdziubkach jest także tutaj(choć inny):
http://www.akwarium.prx.pl/
klikasz na zakładkę "ryby" następnie wybierasz z tabelki "różnoszczękowe" a potem kliknij "artykuł"- jak się nie mylę jest to artykuł z czasopisma "Akwarium"

aha  :wink:  sorki  :oops:

a no rzeczywiscie, nameczyem sie strasznie 2x pisalem to prawie  :evil: za pierwszym razem jedna z moich 9 papug łazila na klawiaturze i skasowała  :evil: ech, no coz ...  :wink:

edit : ale ten akryktul jakiś słaby ... mój lepszy zapewnie  :lol:

Pewnie ,że lepszy, ale okazuje się jak mało wiemy o swoich zasobach :lol:

No pewnie... :P  Twój artykuł o 100% lepszy....dobra robota :)
hehe fajne masz papużki :wink:

Macie wkońcu czy to nauczkę, czy to przykład że nasze forum jest połączone z ogromnym (nie wacham sie tego słowa użyć) zapleczem pełnym artykułów, opisów, porad. Nie raz już odsyłalem tam ludzi, w przypadku gdy ktoś podawał link do infromacji na innych stronach.

Kupiłam dwa półdziubki bo nie mogłam oprzeć się ich urodzie. W nocy skalary zjadły jednego.No i już mam po półdziubkach. Drugi ma odgryzioną dolną płetwę. wstrętne te skalary im większe tym agresywniejsze. :(

A jakie duże są te twoje skalary?
Chcę się upewnić, kiedy u mnie się zaczną kłopoty[/img]

Kupiłam je przed dwoma miesiącami , były wtedy takie jak wszystkie w sprzedaży tak ok 5 zł w środku, a teraz ok 3 cm środek - promień. Widzę, że one potrzebują duzo jedzenia i to mięska. Wczoraj kupiłam im żywego wodzienia - nażarły się i jeszcze półdziubka zjadły.

Widzę, że kolejna osoba kupuje skalary nie wiedząc, że to ryba drapieżna. Wcale mnie nie dziwi, że sobie zrobiły kolację z półdziubka.